حضرت رسول اکرم( صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند: همانا حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است.

امام حسین (علیه السلام):من برای اقامه امر به معروف و نهی از منکر قیام کرده ام.

حضرت رسول اکرم (ص)به حضرت فاطمه (س) فرمودند: هرچشمی در روز قیامت گریان است ،مگر چشمی که برای مصائب امام حسین (ع) گریه کرده است چنین کسی در قیامت خندان و شادان به نعمتهای بهشتی است.

امام سجاد (ع) می فرمایند:هر مومنی که دیده گانش به خاطر کشته شدن حسین (ع) پراز اشک گردد به گونه ای که به صورتش روان شود ؛خداوند غرفه هایی از بهشت را برای او اختصاص میدهد، که صدها سال در آنهاسکونت کند و چشمهای هر مومنی که به خاطر آزارهایی که از ناحیه دشمن در دنیا به مارسیده اشک آلود شود و اشکش به گونه هایش سرازیر گردد خداوند اورا در منزل صدق (جایگاه رفیع بهشت ) ساکن کند.

امام صادق (ع) می فرمایند: (( آه کشیدن غمگین برای ستمی که به ما رسیده تسبیح است و اندوه او برای ما عبادت میباشد و پوشیدن راز ما جهاد در راه خدا است )) آنگاه فرمود : سزاوار است این سخن با آب طلا نوشته شود.

و نیز فرمود: ((برای هر مصیبتی که بر آن صبر گردد و پوشیده شود پاداش است ،مگر گریه برای مصائب ما که بیصبری و آشکار نمودن آن ، پاداش دارد.))

امام رضا (ع) می فرمایند : ای پسر شبیب ،اگر خوش داری تا با ما در درجات عالی بهشت باشی ،برای حزن ما محزون باش و برای شادی ما شاد باش و بر تو باد دوستی و ولایت ما چرا که هرگاه شخصی سنگی را در دست بدارد خداوند او را با آن محشور گرداند.

در تفسیر آیه 37سوره مبارکه بقره روایت شده حضرت آدم (ع) بر ساق عرش نام پیامبر (ص) و امامان (ع) را دید و جبرئیل به او تلقین کرد (که هنگام توبه و مناجات ) بگو:بحق محمد (ص) یا عالی بحق علی یا فاطر بحق فاطمه یا محسن بحق الحسن و الحسین و منک الاحسان .

i

هنگامی که جبرئیل نام حسین (ع) را برد ،اشک از چشمان حضرت آدم (ع) روان شد و دلش شکست از جبرئیل پرسید: علت چیست که با ذکر حسین (ع) اشکم سرازیر می گردد ، جبرئیل جریان مصیبت امام حسین (ع) را برای حضرت آدم (ع) نقل کرد ، آنگاه جبرئیل و آدم برای مصائب امام حسین (ع) وهمراهانش مانند زن فرزند مرده گریه کردند.